‘t Anker Tongeren

Kleinschalige woonvorm voor personen met dementie

’t Anker was in 2005 het eerste kleinschalige woonproject van onze vzw. Het was daarenboven een Vlaams pioniersproject omdat één woning voorzien is voor de opvang van personen met jongdementie. Benieuwd? Klik hier en bekijk een videoimpressie over de dagelijkse werking binnen ‘t Anker.
Nieuwsgierig naar wonen in ‘t Anker of vragen over een opname/inschrijving? Wij verwijzen u graag naar deze pagina.

‘t Anker

Kleinschalige woonvorm voor personen met dementie

’t Anker was in 2005 het eerste kleinschalige woonproject van onze vzw. Het was daarenboven een Vlaams pioniersproject omdat één woning voorzien is voor de opvang van personen met jongdementie. Benieuwd? Klik hier en bekijk een videoimpressie over de dagelijkse werking binnen ‘t Anker.
Nieuwsgierig naar wonen in ‘t Anker of vragen over een opname/inschrijving? Wij verwijzen u graag naar deze pagina.

r

Al uw vragen over (een opname in) een woonzorgcentrum zijn samengebracht op onze pagina: ‘vraag en antwoord

Een ‘anker’ is een oeroud symbool van hoop omdat het bij een storm voor een schip en zijn opvarenden redding en stabiliteit biedt. Het leven van personen met dementie kan vergeleken worden met een onstuimige zee, vol onbekende gevaren. Zelf zijn ze het kleine bootje dat op zee ronddobbert. Het anker kan het bootje stevigheid geven, wanneer het aanlegt in een haven. Onze bewoners mogen zich verankerd weten in een veilige kleinschalige woonomgeving. Een anker zorgt niet noodzakelijk voor een definitief eindpunt, het biedt ook de kans het te lichten en verder te varen.

Sarah Nauwelaerts, muziektherapeut vzw Bejaardenzorg Grauwzusters Limburg

Ook dit nog:

  De pers over ‘t Anker:

Ruimtelijke vormgeving van 't Anker

Er is bewust geopteerd om ‘t Anker niet ruimtelijk te verbinden met het aanpalende Sint Franciscus woon- en zorgcentrum. Deze keuze is niet vanzelfsprekend omdat hieraan belangrijke consequenties verbonden zijn: verzekeren van nachtpermanentie, toelevering van goederen en diensten, toegankelijkheid van collectieve diensten.

Daartegenover staat dat het aparte karakter van ‘’t Anker’ duidelijker tot uiting komt: in al zijn aspecten is er immers nauwelijks een vergelijking mogelijk met een klassiek woon- en zorgcentrum. Het thuiskarakter komt tot uiting in kleine keuzen:

  • een aparte toegangsdeur voor elke woning: een bezoeker dient aan te bellen
  • bewoners (en familie) kunnen echter steeds de privacy opzoeken op hun kamer
    De kamers zijn met 32 m² erg ruim te noemen
  • de living is de centrale plaats waar geleefd wordt: hier is een volledige keukenunit uitgebouwd omdat er veel belang wordt gehecht aan de organisatie van het dagelijks leven …. En samen koken hoort hierbij. De keuken is zodanig uitgekiend dat het personeelslid en bewoners direct kunnen samenwerken
  • Zoals thuis is er een hal, een living, een badkamer, bergruimtes en individuele kamers.

Specifieke accenten in de vormgeving
Veilig en beschermd

Het aspect veiligheid heeft ook ruime aandacht gekregen, zoals bij de afsluiting van de binnentuinen, de voorzieningen voor wegloopgedrag, beveiligde liften, …

In ‘t Anker is een kleine welness-ruimte aanwezig. Hier wordt sensorisch gewerkt met zintuigen. Ook familieleden kunnen hier terecht.

Woongarantie - zolang het mogelijk is !

In oktober 2021 werd onze beleidsvisie, na 10 jaar, aangepast.

Voorheen gold een woongarantie, ook bij intensieve fysieke verzorging of in een terminale fase. Wij vonden het belangrijk dat aan bewoners, ook in deze kwetsbare periode, zorgcontinuïteit werd geboden. Onze ervaring heeft echter geleerd dat bewoners in dergelijk geval geen toegevoegde waarde meer putten uit het wonen in een kleinschalige woonvorm. Zij worden dan beter opgevangen op een klassieke afdeling.  

Deze verhuis gebeurt echter niet abrupt. Hieraan voorafgaand gaat een periode van gerichte observatie waarbij de zorgsituatie goed in kaart wordt gebracht. Daarnaast is er ook nauw overleg met de familieleden. Wanneer een kantelpunt is bereikt dan wordt de verhuis naar een gewone afdeling ingeleid. 

In ‘t Anker blijft een heterogene leefgroep bestaan, wij denken aan: 

  • personen dementie in verschillende dementiefasen; 
  • personen met dementie met fysieke zorgvragen
  • personen met of zonder dementie-gerelateerde gedragsproblemen.

maar bewoners die een intense fysieke verzorging vereisen vragen wij dus te verhuizen naar een klassieke afdeling. 

 

Ook voor personen met complex gedrag

Voor deze laatste groep opteren wij alvast voor een minimaal medicamenteus beleid. Het omgaan met deze bewoners en hun complex gedrag zoals dwalen, roepen, decorumverlies, afweergedrag, claimen kan in een kleine groep echter zwaar doorwegen op het welbevinden van medebewoners.

Wanneer het gedrag ernstig en duurzaam (minimaal 1 maand) aanhoudt dan zal met betrokken familie nagegaan worden of het kleinschalig wonen nog een geschikte oplossing is en dit vanuit het besef dat er voor dit gedrag geen evidente oplossingen voorhanden zijn. Anders gesteld: wij geloven dat een genormaliseerd prikkelarm milieu een optimale leefomgeving is voor deze bewoners. Wij willen ook voor deze bewoners een woongarantie bieden omdat verhuizen geen goede zorgoptie is. Het omslagpunt wordt echter bereikt wanneer het welbevinden van medebewoners wordt bedreigd. In concreto zal dit steeds individueel bekeken worden. Voor personen met psychiatrische problematiek, die dikwijls zeer specifieke noden hebben, is ons woonproject geen optimale oplossing.

Het gewone leven als basis

Idealiter dromen wij ervan dat men in elk van de drie huisjes men zijn eigen maaltijd bereid, aanvattend met ‘samen’ inkopen doen. In realiteit moeten wij bekennen dat dit geen haalbare kaart is. In ‘t Anker is er geen mogelijkheid om maaltijden zelf te laten inkopen door de bewoners omdat de basisomkadering dit niet toelaat. Wel betrachten wij dagelijks (deels) het middagmaal zelf te bereiden.

Het afdekken, afruimen en afwassen behoort tot de dagelijkse ‘normale’ activiteiten. De keuken is speciaal ingericht opdat bewoner en personeel kunnen samenwerken.

Kenmerkend aan ‘t Anker is dat men de dagelijkse activiteiten en de dagelijkse omgang tussen het personeel en de bewoners en de bewoners onderling, als uitgangspunt neemt. Dit betekent een andere insteek dan louter kunstmatig georganiseerde vrijetijdsactiviteiten. Een personeelslid dat in een huisje van ’t Anker aanwezig is houdt zich bezig met het gehele dagprogramma en niet meer een deel ervan: er is geen opsplitsing van zorgactiviteiten en animatie-activiteiten. In ‘t Anker zoeken wij zinbeleving door aan te sluiten bij de oude geheugensporen: was vouwen, aardappelen, schillen, fruitsla maken, planten verzorgen, …

Het dagprogramma kent enerzijds een bepaalde structuur omdat het gehavende brein nood heeft aan herkenbaarheid en veiligheid. Daartegenover worden vele beslissingen op het ogenblik zelf genomen waardoor elke dag wellicht een verrassing inhoudt. Personeelsleden worden dus geacht hun ’schoolse schema’s volledig los te laten’.

Wij sporen onze medewerkers aan om de ‘kleine verwennerij’ te integreren in hun dagelijks werk en tijdens de interactiemomenten: een zachte massage van de handen of de voeten als afsluiting van de wasbeurt, een geliefd muziekstuk opzetten bij het naar bed brengen, een lekkere aperitief bij de maaltijd, een voorverwarmde handdoek rond de persoon als hij uit bad komt …

Samen met de familie

In het dementieproces wordt een nieuw hoofdstuk geschreven in het verhaal van ouders en kinderen. De rolpatronen worden op een pijnlijke wijze in de war gebracht en de kinderen worden voor ongekende taken en vragen geplaatst. Wij stellen vast dat familieleden dikwijls een hele weg ‘samen’ hebben afgelegd en de opname in ’t Anker moet hier geen abrupt einde aan maken. Voor de persoon met dementie is het familiecontact een middel om de band met zijn eigen identiteit en met de buitenwereld te behouden. Wij moedigen de familie dan ook aan om zorg te blijven opnemen, zij mogen in alle facetten van het verdere leven een belangrijke plaats blijven innemen.

Overwogen gebruik van domotica als hulpmiddel

In ‘’t Anker’ zijn de nodige voorzieningen aanwezig om domotica gericht in te zetten ter ondersteuning van de zorgverleners. Zo kunnen bij bepaalde bewoners met dagnachtomkering via camerabewaking ‘bed out’ situaties gemonitord worden. De domotica staat hier ten dienste van de hulpverleners (die niet overal tegelijk kunnen zijn) maar vervangen deze nooit. Andere toepassingen zijn: de plaatsing van infrarood-detectoren om dwaalgedrag alert te detecteren, keukenapparatuur die enkel door personeelsleden kan gebruikt worden uit veiligheidsoverwegingen. De betrachting is steeds de bewoners een zo groot mogelijk ruimtelijke bewegingsvrijheid te verlenen, zonder begeleiding – ook tot in de binnentuinen. Anderzijds is de domotica selectief toegepast: zo zijn er geen kranen geplaatst met automatische op/aan functie omdat dit verwarrend zou werken, hetzelfde geldt voor afstandsbediening voor het aandoen van verlichting, …

Betaalbare zorg

“Betaalbare zorg” is niet zomaar een leuze in onze werking. ‘t Anker heeft,  gelet op de hoge comfortgraad en de ruimere personeelsomkadering die een kleinschalige woonvorm vraagt, een concurrentiële dagprijs, die nog steeds lager is dan het Vlaamse gemiddelde.

Nochtans wordt op geen enkele wijze ingeboet op kwaliteit (zie ‘handen aan het bed’) of aan wooncomfort. Onze niet-commerciële insteek en onze Franciskaanse roots laten toe de juiste keuzen te maken: “alles voor mensen/bewoner, maar sober voor structuren”.

De dagprijs omvat alle verzorgings- en verpleegdiensten, maaltijden, onderhoud, verzorgings- en incontinentiemateriaal alsook verzekeringen. Eventuele kosten voor geneesheren, medicatie, pedicure en kapper zijn niet inbegrepen.

De dagprijs voor een verblijf in ‘t Anker is vastgesteld op 53,97 euro. Personen met jongdementie krijgen een korting van 25,-euro/dag (indien zij in aanmerking komen (aantoonbaar medisch bilan).

Video’s over onze werking